انواع حافظه هاى رم DDR

همه حافظه هاى رم براساس (SDRAM(Synchronous DynamicRandomAccess Memory طراحى شده اند.یعنى آنها از یک سیگنال کلاک براى تطابق زمانى استفاده مى کنند. DDR مخفف Double Data Rate است یعنى حافظه هایى از این نوع با هر سیکل دو بسته اطلاعاتى را منتقل مى کنند. اگر بخواهیم به زبان ساده تر بگوییم حافظه اى که DDR است دو برابر حافظه اى که DDR نیست سرعت دارد (حافظه هاى SDRAM که امروزه دیگر در کامپیوترهاى شخصى استفاده نمى شود.) به دلیل این ویژگى است که برچسب سرعت این حافظه هاى رم دو برابر سرعت کلاک آنهاست.

مثلا رم DDR ۲-۸۰۰ با کلاک ۴۰۰M HZ کار مى کند.البته باید بدانید که این اعداد حداکثر سرعتى را که رم مى تواند با آن کار کند نشان مى دهد. و در عمل این سرعت اتفاق نمى افتد. فرض کنید یک حافظه DDR2-۱۰۶۶ دارید و روى کامپیوترى با سرعت کلاک ۴۰۰MHZ نصب شده است در عمل سرعت رم مى شود DDR-.۸۰۰ علت این است که سیگنال کلاک توسط رم تولید نمى شود بلکه بوسیله کنترلر حافظه (مدارى که در چیپ north bridge مادربرد یا داخل CPU بسته به نوع سیستم واقع شده است.) تولید مى شود. این شیوه نامگذارى DDRX-YYY (که عدد OX بیانگر نسل فناورى و عدد YYY بیانگر سرعت کلاک DDR است.) فقط به صورت تئورى براى چیپ ها حافظه مورد استفاده قرار مى گیرد. اما یک ماژول رم که چیپ هاى حافظه روى آن قرار مى گیرند از یک سیستم نامگذارى متفاوت استفاده مى کند: PCX-ZZZ که عدد X بیانگر نسل فناورى بکار رفته است و عدد ZZZ ماکزیمم سرعت انتقال از نظر تئورى است.عددى که با ZZZ بیان مى شود نشان دهنده تعداد بایت منتقل شده بین کنترلر حافظه و ماژول حافظه در یک ثانیه است. ولى اگر بخواهیم این اعداد را به هم تبدیل کنیم کافیست عدد کلاک DDR را که برحسب MHZ بیان مى شود در ۸ ضرب کنید. به عنوان نمونه رم DDR2-۸۰۰ از نظر تئورى داراى حداکثر سرعت انتقال اطلاعاتى برابر با ۶۴۰۰ مگابایت بر ثانیه (یا ۸*۸۰۰) است و ماژول هاى رم اى که از این نوع حافظه ها استفاده مى کنند PC2-۶۴۰۰ نامیده مى شوند.بعضى مواقع این اعداد گرد مى شوند مثلا حافظه هاى DDR3-۱۳۳۳ از نظر تئورى داراى سرعت انتقال اطلاعاتى برابر ۱۰۶۶۶ مگابایت بر ثانیه هستند.اما ماژول هاى رم اى که از این نوع حافظه استفاده مى کنند PC3-۱۰۶۶۶ یا PC3-۱۰۶۰۰ نامیده مى شوند که به کارخانه سازنده هم بستگى دارد.
بسیار مهم است که بدانید این اعداد بیشترین مقادیرى است که از نظر تئورى قابل دستیابى است ولى در عمل هیچگاه به چنین اعداد دست نخواهید یافت.
علت این است که در تئورى فرض مى کنیم با هر پالس ساعت حافظه درحال ارسال اطلاعات به کنترلر حافظه است ولى در عمل این گونه نیست.
کنترلر حافظه و حافظه مجبورند فرمان ها را با هم رد و بدل کنند. (مثلا براى رم فرمان مى رسد که اطلاعات ذخیره شده را به یک محل مشخص ارسال کند.) و در طول این مدت رم هیچ اطلاعاتى را منتقل نمى کند.